[Alex]

Sad da ti citiram koliko je komunista bilo oficira u kraljevskoj vojsci.

Al kad smo već kod toga da vidimo kako su narod i komunisti braniji u aprilskom ratu Užice:

Opšte rasulo je bilo zahvatilo celu Jugoslaviju. Kroz Užice su se povlačile u neredu jedinice 5. i 6. armije. Kolone razbijene kraljevske Jugoslavije vojske i izbeglica kretale su se prema Bosni i Crnoj Gori. U Užicu je vladao pravi haos, kada su se u zoru 15. aprila na
domaku grada oglasili topovski pucnji nemačke 8. tenkovske divizije. U odbrani Užica pored vojnika pojavili su se naoružani i građani. Kada su se delovi nemačke 8. tenkovske divizije počeli da spuštaju niz Sarića Osoje u 2,30 časa izjutra 15. aprila dočekani su sa bombama.
Nepoznati vojnik skočio je na nemački tenk, ali je i sam poginuo i na tom mestu na ulazu u grad je i sahranjen. Već na Sarića Osoju izginulo je u borbi nekoliko jugoslovenskih vojnika iz raznih krajeva zemlje. Tenkovska kolona je uspela da prodre u grad, ali se na nju sručila
topovska paljba sa Dovarja i Zabučja. Na Dovarju su bila postavljena 4 PA topa model 36,80 mm, koji su pripadali 2. bateriji 5. protivavionskog diviziona 5. vazdušne zone u Kraljevu. Sa
Zabučja dejstvovale su protivavionske baterije 3. PA diviziona iste zone kojima je komandovao potpukovnik Milivoje Tadić, odbornik komunističke opštine 1920. u Užicu i
učesnik Vukovarskog kongresa KPJ. U borbi su još učestvovale jedinice 63. pešadijskog puka, Pešadijska podoficirska škola i 1. baterija 6. protivavionskog diviziona. Pored toga u odbrani grada su učestvovali naoružani građani, među kojima se nalazio Vukola Dabić i još
neki članovi KPJ. Posebno se u toj borbi istakao Dragomir Nikolić, mašinovođa iz užičke Ložionice, koji je dejstvovao sa mitraljezom od kafane “Zlatibor”, odakle je uspeo da uništi
nekoliko neprijateljskih vojnika, dok mu neprijatelj nije sa strane prišao sa tenkom i razneo mesto, gde se nalazio ovaj hrabri borac. Uprkos snažnog oružanog otpora i nemačkih gubitaka, oko 9 časova, ućutkani su topovi na Dovarju. Samim tim je slomljen i poslednji otpor i Užice je pretvoreno u “žalosnu gomilu ruševina”, kako su pisali nemački ratni
izveštači. Ova borba je imala više spontan karakter, a ne objedinjenu komandu i vođena je bez znanja Vrhovne komande Kraljevine Jugoslavije. Nemački vojnici novinari, koji su pratili nemačku 8. tenkovsku diviziju bili su iznenađeni oštrim oružanim otporom prilikom odbrane Užica, a koju su u svojim napisima ocenili da je bila “teška borba”.

http://www.graduzice.org/userfiles/files...ca1941.pdf

---

Sad u sledećoj epizodi imamo scenu gde će onaj četnik, žandarmerijski kaplar što voli da se oblači kao komina, pokušati da siluje devojku.